LGD Wieczno

Switch to desktop Register Login

Dębowa Łąka

Dębowa Łąka (9)

czwartek, 22 listopad 2012 13:59

Pomnik w Kurkocinie

Napisane przez

Oferta regionu Wieczno bogata jest w dużą liczbę zabytków oraz miejsc upamiętniających dane wydarzenia – głównie z czasów II Wojny Światowej. Jednym z miejsc gdzie powstał obiekt na cześć pamięci poległych jest Kurkocin w gminie Dębowa Łąka, gdzie oprócz gotyckiego kościoła z początku XV wieku znajduje się również pomnik upamiętniający ofiary II wojny światowej. Stracone ofiary to głównie mieszkańcy gminy Wąbrzeźno, Golubia-Dobrzyń, Kowalewa Pomorskiego, ale również Brodnicy i innych dalej położonych miejscowości i wsi. Każdy spędzający wczasy nad jeziorem Wieczno powinien odwiedzić to miejsce, by zapoznać się z historią tego rejonu. Było to bowiem miejsce straceń ponad 500 zabitych w październiku 1939 roku przez niemieckich okupantów. Ciała poległych zostały złożone w dołach jeszcze przedwojennej żwirowni. 25 lat po tragedii ludność powiatu wąbrzeskiego postawiła w miejscu zbrodni pamiątkowy pomnik w skromnej formie. W 1997 roku natomiast powstał na tej zbiorowej mogile nowy pomnik a wszystko to z inicjatywy Zarządu OSP Kurkocin i Rady Gminy, której na czele stał wówczas Pan Roman Topija. Pomnik postawiono dokładnie 24 maja podczas uroczystości z okazji 680-letniej rocznicy nadania praw lokacyjnych wsi Kurkocin. Obecnie pomnikiem oraz okolicznym terenem zajmują się uczniowie Szkoły Podstawowej w Łobdowie oraz członkowie OSP w Kurkocinie. Co roku odbywa się w tym miejscu manifestacja Ku czci masowo pomordowanych i pochowanych w okolicznej żwirowni w 1939 roku. Każdy kto chciałby w niej wziąć udział informujemy, iż manifestacja odbywa się w każdą pierwszą niedzielę września. Takich miejsc jak ta, upamiętniająca wydarzenia historyczne jak również Ku czci poległych jest na terenie regionu Wieczno dużo więcej. Różnorakie przewodniki turystyczne pokażą nam turystyczne szlaki dzięki którym będziemy mogli odwiedzić te najważniejsze historyczne miejsca i oddać hołd.

niedziela, 18 listopad 2012 15:11

Park w Dębowej Łące

Napisane przez
Park przynależny do obiektu Pałacowego w Dębowej Łące służy dziś przede wszystkim młodzieży ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego. To tutaj organizowane są wszelkie sportowe zawody i turnieje jak również specjalne olimpiady. Park to również teren na którym odbywają się liczne imprezy gminne takie jak Dni miasta czy obchody rocznicowe. Tutaj często również organizowane są festyny czy okoliczne jarmarki i wszystkie imprezy rozrywkowe. Przyroda w parku jest bardzo bogata i zasługuje na szczególną uwagę – znajdują się tu kompleksy roślinne, skupiska drzew, ale też pojedyncze pomniki przyrody. W 1979 roku podczas spisu ewidencji scharakteryzowano tu 26 odmian drzew i 7 gatunków krzewów. Najwięcej jest tu klonów, bo aż 38 %, ale znajdziemy też dęby i lipy oraz jesiony. Rzadziej, ale jednak występują też brzozy, buki, topole różnych gatunków, wierzby i leszczyny. Z iglastych podziwiać tu można świerki i sosny. Platan klonolistny natomiast to najbardziej okazałe drzewo w całym parku. Liczy sobie 525 cm w obwodzie a jego korona ma średnicę aż 31 metrów – w parku rośnie już od trzech wieków. Naliczono tu około 750 drzew łącznie. Oprócz pięknych starodrzew podziwiać w parku możemy również zespoły krzewne. Do najczęściej wstępujących zaliczamy śnieguliczkę białą, rokitnika pospolitego czy irgę. Występuje też czarny bez oraz jaśminowiec. W 1993 roku dosadzono tu wiele gatunków roślin jak dereń biały, forsycję, ale też jodłę, świerki i sosny czarne. Rośnie tu też wiele gatunków kwiatów a dominują zawilec gajowy oraz barwinek pospolity. Tak bogaty zbiór drzew i krzewów sprawiły, że zadomowiło się tu sporo gatunków ptactwa jak sikorki czy kowalik. Park i cały jego obszerny teren, który tworzą również polany, łąki oraz malowniczy staw wpisany jest do Rejestru Zabytków decyzją z października 1984 roku.
niedziela, 18 listopad 2012 14:43

Współczesne dzieje gminy Dębowa Łąka

Napisane przez
W 1900 roku w dębowej Łące wybudowany został neogotycki kościół dla wiernych ewangelików – dzisiaj filia kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej. Ponieważ tłumnie zjeżdżali się na te ziemie osadnicy niemieccy nazwę zmieniono na Wittenburg in Prussen. Z tamtego okresu pochodzi wiele istniejących do dziś budynków należących do gminy jak zlewnia mleka, szkoła czy urząd gminy. Dębową Łąkę zaś podzielono na siedem części. Powstało wiele nazw wsi, które dzisiaj już nie istnieją; niektóre jednak przetrwały i funkcjonują do dzisiejszego dnia jak Kacze Doły czy Czerwony Most. W latach 1975 – 1988 gmina należała do województwa toruńskiego, po tych zmianach do dziś leży w województwie kujawsko-pomorskim. Obecnie gminę tworzy osiem sołectw, z których to Dębowa Łąka posiada największy obszar, bo aż 2092 ha. Najmniejszym jest Lipnica obejmująca teren 738 ha. Do dziś w gminie zachowało się wiele zabytków świadczących o bogatej historii tego regionu. Aktualnie gmina przechodzi przez rozwój gospodarczy – kształtują się tu nowe gospodarstwa agroturystyczne, chociaż ludność nadal głównie zajmuje się uprawą roślin i hodowlą bydła i nie ma w tym nic dziwnego, bowiem tereny rolne zajmują w gminie aż 85%. Gmina w czasach współczesnych rozwinęła się na tyle, że mieści się tutaj Zespół Szkół oraz dwie Szkoły Podstawowe, dwa ośrodki zdrowia, biblioteka czy Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Gmina dysponuje również środkami na pomoc socjalną dla najbardziej potrzebujących mieszkańców. Do takich należą na przykład stypendia czy zasiłki szkolne. Najnowszymi inwestycjami w rozwoju gospodarczym gminy jest budowa hali sportowej przy Zespole Szkół w Dębowej Łące. Fundusze na ten cel pochodzą z środków unijnych. Gmina czerpie także zyski z walorów turystycznych i przyrodniczych jakie znajdują się w samym jej sercu i okolicach.
niedziela, 18 listopad 2012 14:22

Historia Dębowej Łąki - od Bitwy pod Grunwaldem do roku 1900

Napisane przez
Kiedy po Bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku polsko-litewskie wojska przejęły tereny ziemi chełmińskiej Krzyżacy w 1414 roku doprowadzili do kolejnej wojny. Dla terenów gminy Dębowa Łąka odznaczyły się w historii tak okrutnie, iż została nazwana „wojną głodowa”. Podczas niej wiele wsi wchodzących w dzisiejszy skład gminy zostało doszczętnie spalone – wieś dębowa Łąka również. Kościoły zostały okradzione z wszelkich zdobień mających jakąkolwiek wartość, straty również poniesiono w ludziach, których masowo zabijano podczas walk. Kolejne zniszczenia tych rejonów to dokonane zostały podczas wojny trzynastoletniej przypadającej na lata 1454-1466. Wtedy rujnacji uległ między innymi kościół w Wielkim Pułkowie. W 1466 roku zakończyło się też panowanie Krzyżaków na tych terenach – a wszystko za sprawą Pokoju Toruńskiego. Od tej pory władze pełniło Starostwo Golubskie, które podzieliło obecną gminę oddając na przykład wieś Niedźwiedź w ręce kapituły płockiej. Konojadzcy, którzy osiedlają się w dzisiejszej Dębowej Łące w 1519 roku przyjmują nazwisko Dębołęccy i to właśnie od nich pochodzi aktualna nazwa całej gminy. Do czasu Potopu Szwedzkiego z 1655-1660 roku Dębowa Łąka miała się dobrze. Podczas najazdu Szwedów ona jak i inne wsie uległy rujnacji. Liczne podpalenia, kradzieże i dewastacje doprowadziły do ucieczki tutejszych chłopów na inne tereny. Wieś Dębowa Łąka była w posiadaniu prywatnym aż do roku 1829 kiedy to wykupili ją Niemcy. Wtedy też Hrabia von Henning zlecił wybudowanie tu pałacu na terenie krajobrazowego parku, w którym mieściło się ewangelickie seminarium duchowne. Pałac wpisany jest obecnie do Rejestru zabytków i należy do Skarbu Państwa. Obecnie jest w użytku i znajduje się w nim Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla dzieci niepełnosprawnych. Młodzież korzysta również z dobrodziejstw wspomnianego parku.
Gmina Dębowa Łąka powstała z połączenia fragmentu ziemi chełmińskiej oraz ziemi wąbrzeskiej. Od strony ziemi chełmińskiej zamieszkiwana była przede wszystkim w południowych rejonach gdzie tłumnie osiedlała się ludność uciekająca od zagrożonych rejonów panowania pruskiego. Na historię gminy wpływają bez wątpienia liczne najazdy pruskie w wieku XII – wtedy cała ziemia chełmińska składała się z dwustu osad w tym i ze wsi Dębowa Łąka. Sytuacja zaczęła zmieniać się wraz z przyjazdem na ziemie Zakonu krzyżackiego – wtedy też ludność tych ziem zaczęli stanowić w większości osadnicy z Niemiec. Liczne walki pomiędzy Krzyżakami a Prusami trwale odznaczyły się na ziemi chełmińskiej. Podczas Powstania Pruskiego przypadającego na lata 1242-1247 Dębowa Łąka wraz z innymi osadami znowu dostała się w ręce Prus. Dopiero w 1283 roku kiedy Prusy skapitulowały Krzyżacy na dobre odzyskali ziemie i zaczęli wdrażać nową politykę gospodarczą regionu. Osadzali w przeważającej większości ludność niemiecką, ale i polską na terenach najazdów, gdzie znajdowały się zrujnowane osady. W większości mieściły się one w bliskiej okolicy jezior i dróg, co stanowiło lepsze warunki do powstania nowych osad, tereny po pogorzeliskach i fragmenty starych, zniszczonych obiektów dawały podstawę do wybudowania nowych. To właśnie te czasy ustanowiły obraz dzisiejszej gminy Dębowa Łąka. Pierwsze wzmianki dotyczą wsi Łobdowo, kolejne to Wielkie Pułkowo i Niedźwiedź – wszystkie oczywiście funkcjonowały z niemieckim nazewnictwem. W 1319 roku zapisano lokację wsi Muchonwald, którą dziś właśnie tworzy Dębowa Łąka. Po niej powstały Wielkie Radowiska, Male Pułkowo oraz Lipnica. Większość tego obszaru należała do Zakonu Krzyżackiego jednak Dębowa Łąka od początku istnienia była w prywatnych rękach. Aż do czasu Bitwy pod Grunwaldem kiedy to wieś Dębowa Łąka została w całości spalona.
sobota, 17 listopad 2012 21:25

Środowisko przyrodnicze gminy Dębowa Łąka

Napisane przez
Biorąc pod uwagę walory przyrodnicze gminę najlepiej podzielić na trzy części. Pierwsza z nich zajmuje obszar północny – tutaj przeważają tereny leśne z leśnictwem Dębowej Łąki na czele. Znaleźć również można obszerne pola uprawne czy łąki, dość rzadko występują gospodarstwa domowe a jeśli już są znajdują się w skupiskach osadniczych. Kolejną częścią jest teren środkowy gminy, który jest równocześnie największy. Tutaj dominuje teren rolny przede wszystkim ze względu na dobry gatunek ziemi – gleba brunatna. Są więc tu uprawy, ale dużą część zajmują też gospodarstwa domowe – tym razem są bardziej rozproszone niż w części północnej. Teren ten tworzą liczne pagórki morenowe i zagłębienia wytopiskowe. Trzecią częścią jest obszar południowy – tutaj znajdziemy chroniony krajobraz przyrodniczy. Ta część gminy obfituje w największa liczbę terenów ekologicznych a składają się na nią liczne zbiorniki wodne, bagna, torfowiska oraz różne rodzaje krzewów i drzew. W części gminy położony jest kompleks chroniony „Zgniłka – Wieczno_ Wronie”, który jest typowym obszarem torfowiskowo-jeziorno-leśnym. Rejon ten to prawdziwe zagłębie ekologiczne, który korzystnie wpływa na rozwój zwierzyny – tutaj głównie wymienia się chronione gatunki ptaków. Turystów przyciąga w te rejony największe w tych okolicach jezioro Wieczno – daje ono dobre warunki do wędkowania chociaż brzegi są mało zadbane z naturalnymi trzcinami i zalesieniami wysuwają się z nich niewielkie cyple. Jezioro to w najgłębszym miejscu osiąga do 18,3 metra. Jeśli chodzi o lasy w tym rejonie zajmują one około 7,4 powierzchni. Nie jest to może duży obszar, ale wystarczający dla miłośników grzybobrania, które jest tu bardzo popularne. Ogólne warunki przyrodnicze – dobre gleby, duże obszary rolne i dosyć płaska powierzchnia sprawiają, że gmina jest atrakcyjna pod względem inwestycyjnym, ale i osadniczym.
sobota, 17 listopad 2012 16:17

Pałac w Dębowej Łące

Napisane przez
 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/D%C4%99bowa_%C5%81%C4%85ka3.JPG/320px-D%C4%99bowa_%C5%81%C4%85ka3.JPG
fot. Lotek70

Pałac został wybudowany w 1849 roku na zlecenie braci Karola i Fryderyka Henningów. Rozwijała się w nim polskość podczas gdy na ziemiach tych panowała w większości ludność niemiecka. W 1892 roku pałac stal się własnością Pruskiej Komisji Kolonizacyjnej a już trzy lata później była tam siedziba seminarium duchownego Zakonu Ojców Ewangelistów. Na terenie parku w 1901 roku powstał dzięki nim Kościół ewangelicki, ponieważ gminę zamieszkiwali głównie wyznawcy tej religii. W okresie tym siostry zakonne prowadziły w pałacu ośrodek wychowawczy dla dziewcząt, przez rok mieściła się tam również szkoła dla chłopców a w 1925 roku powstała tam szkoła rolnicza na zlecenie ministra Nauki i Wyznań. Szkoła dla panien po 1932 roku to okres wzmożonego rozwoju zniszczonego pierwszą wojną światową pałacu. Niestety już w 1939 roku na początku drugiej wojny światowej Niemcy założyli w tym miejscu więzienie dla księży. Zaraz po wojnie schronienie znajdują tu sieroty oraz osoby starsze, którymi nie ma kto się zaopiekować. Aż do roku 1958 kiedy to Siostry Zakonne wyprowadziły się z pałacu i rozpoczął się jego generalny remont trwający sześć lat. W odrestaurowanym już obiekcie do roku 1984 mieścił się Państwowy Dom Dziecka, który funkcjonuje do dziś jako Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy. Park otaczający pałac ma styl neogotycki, rosną w nim starodrzewa oraz leśne skupiska.

sobota, 17 listopad 2012 13:03

Obiekty kościelne w Dębowej Łące

Napisane przez
 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Debowa_Laka_church.jpg/360px-Debowa_Laka_church.jpg

W gminie Dębowa Łąka jest aż sześć zabytkowych zespołów kościelnych. Kościół parafialny pod wezwaniem świętego Piotra i Pawła z XIV wieku wraz z przykościelnym cmentarzem ma jedną z najciekawszych historii biorąc pod uwagę tego typu obiektów w rejonie. Parafia ta została założona przez Krzyżaków na przełomie XIII i XIV wieku. W roku 1410 roku został spalony, odbudowano go dopiero 50 lat później. Od 1756 do 1930 roku kościół ten był filią kościoła parafialnego w Niedźwiedziu. Do parafii należy też druga świątynia wybudowana na początku wieku XX. W 1989 roku kościół ten również nawiedził pożar, lecz została szybko odrestaurowana. Wymieniono także całkowicie dach. Kościelnym wydarzeniem wartym uwagi było nadanie Honorowego Obywatelstwa Papieżowi Janowi Pawłowi II w 2001 roku. W Dębowej Łące znajduje się również niegdyś ewangelicki – teraz rzymsko-katolicki kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej wybudowany w latach 1900 – 19001. W Kurkocinie natomiast jest kościół pod wezwaniem świętego Bartłomieja z XIV wieku; do niego należy też przykościelny cmentarz zapisany w 1936 roku. Kolejny cmentarz rzymsko-katolicki z 1923 roku znajduje się w Lipnicy. W Łobdowie natomiast mieści się zespół kościelny pod wezwaniem świętej Małgorzaty. Kościół wybudowany został w XIV wieku. W tym miejscu znajduje się również kostnica z wieku XIX wieku oraz cmentarz. W Niedźwiedziu wraz z przykościelnym cmentarzem znajduje się świątynia pod wezwaniem świętego Jerzego z przełomu XIII i XIV wieku.

piątek, 16 listopad 2012 15:10

Dębowa Łąka- informacje podstawowe

Napisane przez

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/POL_gmina_D%C4%99bowa_%C5%81%C4%85ka_COA.svg/200px-POL_gmina_D%C4%99bowa_%C5%81%C4%85ka_COA.svg.pngGminę Dębowa Łąka należącą do powiatu wąbrzeskiego zamieszkuje obecnie około 3200 mieszkańców. Jak wszyscy w regionie Wieczno zajmują się oni w głównej mierze rolnictwem, ten obszar jest również największy – rola zajmuje tutaj 85%. Obszary leśne to około 8%. Gmina ta zajmuje obszary ziemi wąbrzeskiej i ziemi chełmińskiej. Graniczy z gminami: Książki, Bobrowo, Golub-Dobrzyń, Kowalewo Pomorskie oraz Wąbrzeźno. Jej powierzchnia zajmuje 6813 ha. Do głównych zabytków położonych w gminie zalicza się najwięcej kościołów:, Kościół parafialny z przełomu XIII i XIV wieku, Kościół filialny z 1900 roku, Kościół parafialny w Łobdowie z pierwszej połowy wieku XIV, Kościół parafialny w Kurkocinie z1414 roku – z tego okresu pochodzą pierwsze wzmianki o nim; Kościół parafialny w Wielkich Radowiskach z pierwszej połowy XIV wieku, Kościół parafialny w Niedźwiedziu z końca XIII wieku czy Kościół parafialny w Lipnicy. Na terenie gminy znajdują się również zabytkowe zespoły pałacowe i dworki jak zespół pałacowy wraz z parkiem z 1849 roku w Dębowej Łące, park dworski w Kurkocinie czy zespół dworski w Niedźwiedziu oraz Feliksowie. Wartym uwagi jest również wiatrak koźlak z przełomu XIX i XX wieku w Kurkocinie. Do najważniejszych walorów przyrodniczych należy jezioro Wieczno, które jest największe w tym rejonie kraju oraz Dolina Drwęcy. To tutaj są wyśmienite warunki do ekologicznego życia różnych gatunków ptactwa i ryb. Obszar gminy jest w przeważającej części raczej nizinny z niewielkimi pagórkami morenowymi. Znajdziemy też duże obszary leśne oraz tereny bagnisto-torfowe.